کاش...
          

 

     کاش می شد لحظه ای خوابید و رفت

     کاش می شد با کسی نالید و رفت

     کاش می شد در هجوم لحظه ها

     لحظه ای با چشم ها نوشید و رفت

     کاش می شد یک دمی با عشق بود

     در هجوم سایه ها خندید و رفت

     کاش می شد در بر سیمین بری

     لحظه ای در خود فرو غلتید و رفت

     من نمی دانم که آیا می شود

    با پری رویان چنین خندید و رفت!؟