سیاهی چشمانت

    چنان لحظاتم را سپیده دم می کند، بانو!

     که هیچ خورشیدی

     تاب حضورش را ندارد...

     مساحت وجودم را

    در امتداد نگاهت ضرب کن ، خاتون!

    تا حجم هستی ام

     شیوایی شود...

۴*۱۳:۵۷=۲۱/۱۱