دیشب مهمون برنامه ((شب شیشه ای )) بهرام رادان بود و چقدر خوشم اومد ازش.

خیلی ساده و بی تکلف حرف می زد و لذت بردم که یه هنرمند اینقدر  بی آلایش حرف  می زنه.

البته این یه نظر کاملا شخصیه ولی یه حرف قشنگ زد که خیلی به دلم نشست. زمانی که داشت رضا رشیدپور رو با oprah مقایسه می کرد، می گفت که این نوع کار oprah است که به مدعوش شانیت و بزرگی می ده و به همین دلیل بسیار موفقه.

یاد حرف انسان بزرگواری افتادم ـ که تو این روزگار که کمتر کسی به فکر فکر کردنه، کیمیاست بخداـ

خیلی جمله اش حکیمانه بود.این بنده خدا می گفت:

((آدمای حقیر دلشون خیلی کوچیکه .برای این که تو رو تو دلشون جا بدن یا تحقیرت می کنن یا باعث می شن تو خودت، خودتو کوچیک کنی.

اما آدمای بزرگ دلشون خیلی بزرگه و واسه اینکه تو رو تو دلشون جا بدن، بزرگتر از اون چیزی که هستی، بهت شانیت می دن.))

حرفای این بزرگوار خیلی قشنگ و دلنشینه.

همه مون تو زندگیمون به آدمای حقیر زیادی برخورد کردیم که خواستن تحقیرمون کنن.ابن دیگه بستگی به خودمون داشته که حقارت رو بپذیریم یا از یه موقعیت خاص چشم پوشی کنیم.به قول سیدالشهدا:((دامن های پاکی که ما را پرورده ،هرگز مذلت را بر ما نمی پذیرد.))

ولی به آدمای بزرگ _متاسفانه_ خیلی کم بر می خوریم.

آدمایی که اینقدر عزت نفس داشته باشن و کریم باشن که بهت کرامت نفس بدن و یا دست کم کمکت کنن که رشد کنی.

خدا کنه که ما از دسته آدم بزرگها باشیم و یا لا اقل سعی کنیم که بزرگ شیم.

آن کیست کز روی کرم با من وفاداری کند....................